[ روایت 4 ]

در روزگاران غدیم ،شیخِ گــُه خوری بود که همواره هنگام ریدن ،زیر باسن خود ظرفی گذاشتندی و پس از اتمام کارش ،شروع به گه خوری کردندی!

روزی مریدان به طور اتفاقی او را در حال انجام این کار بدیدند ،ورا گفت : یا شیخ! آیا مدفوع انسان غابل خوردن است؟!

شیخ با خود کمی فکر کردندی {پس از لحظه ای بالای سرش لامپی روشن میشود} و زان پس تصمیم گرفتندی که گــــُـــه نخورد.

نتیجه اخلاقی : پس بیاییم گه خوری نکنیم چرا که گه غیلی عن است!